آرشیو ویزدورایز / جستار / فارسی / خواندن آزاد
در باب خویشتنِ خویش
نیچه و هایدگر،
نیچه و هایدگر،
نه از جهت شهرت یا عدد ابرانساناند و من بوزینه،
بلکه از آن حیث که در حین خوانش اثرهایشان دچار احساس زنندهای به نام «حقارت» میشوم!
تو ای بوزینهی مدرنِ شهرنشین،
تو حتی کپیکتِ آن فرزانگان دلاور هم نیستی.
تو از ترسْ بر جای خود ادرار میکنی،
تو از فرط خشمْ تکرار میکنی.
تو چون کشتی بی لنگر، به دو صخره کوبیده میشوی،
سخرهی نا امیدی در باتلاق و سخ…
نشانی عمومی حفظشده
نوشتهی
علی دلشاد تهرانی
الی دلشاد ویزدورایز را بهعنوان تمرینی در توجه آهسته، میان فلسفه، ادبیات، عصبشناسی، فناوری، و تجربهی انسانی پیش میبرد.
ادامه با آرامش
نوشتههای نزدیک
جستار
سال خون و رقص
صفحهای حفظشده از آرشیو عمومی ویزدورایز فارسی: سال خون و رقص.
جستار
بخش دهم: موخره فصل اول
صفحهای حفظشده از آرشیو عمومی ویزدورایز فارسی: بخش دهم: موخره فصل اول.
جستار
فصل اول-بخش نهم
اگر درنگ فاصلهای کوتاه میان رنج و پاسخ ایجاد میکند و تاب آوردن این فاصله را برای مدتی نگه میدارد، آنچه در این فاصله ممکن میشود دیدن مسیرهایی است که پاسخ میتواند به آنها منتهی شود.