در باب توریست‌ها

توریست، ای انسان دو زیست. دمی بر خشکی ملال و دمی در باتلاق ریلز. گهی بر اینستْ گرام و گهی زیرِ ایکس.

تو از پوچی رقت‌بار خود فرار می‌کنی،

باری در چمدانت جز اجزای آن، هیچ نیست.

در سلفی‌هایت، تنها چیزی که قرینه است،

گورستان تاریخ در پس زمینه و چهره‌ی یک بوزینه است.

تو فرهنگ را نمی‌چشی، به تصویر آن لیس میزنی.

تو تجربه نمی‌کنی، آنرا بسته‌بندی و پست می‌کنی.

تو خود ر…

نشانی عمومی حفظ‌شده

نشانی عمومی اصلی