قدرت، خاطره، و زندگی روزمره

قدرت همیشه با صدای بلند ظاهر نمی‌شود. گاهی در سکوت، در عادت، در ترس‌های کوچک، و در جمله‌هایی زندگی می‌کند که نسل‌ها تکرار کرده‌اند.

اندیشیدن به قدرت یعنی دیدن آن‌چه عادی شده است. یعنی پرسیدن از چیزهایی که چنان نزدیک‌اند که دیگر دیده نمی‌شوند.

خاطره به عنوان میدان

خاطره فقط گذشته نیست. خاطره راهی است که گذشته هنوز در بدن، زبان، و روابط ما ادامه پیدا می‌کند.